Skip to main content

Full text of "Ateismo - Numero 04, Januaro (1990)"

See other formats


- ATEISMO 


ESPERANTO, 


Organo de ATEO 





januaro 1990 
vol. 2, n-ro 1 (4) 


eldonata trifoje jare 


is aj analizi ateismajn 
in, “politikojn, kaj filozofiojn kaj 


Malkateni la mensojn! 





ATEISMO 


ENHAVO 
Mesaĝo de la Prezidanto kaj Korekto............ 2 
ATEO Kunvenis en Brajtono .................. 3 
; politikaj kaj aj rilatoj de religio . . .. 
Dio Estas Ĉie per Radio, de Annie Nakao........... 4 
resume tradukis R. Dumain 
Malkaŝe pri Religio, tradukis V. Tobiasek........... 5 
Eklezia Imposto, de A. Horvat, trad. Antonin Podhrasky... 8 
Ateismo kaj Toleremo, de J. Deker............... 8 
Tri Reagoj: al A. Ŝalamon 0. Pavlov............ 9 
de Rejna de Jong, Karlo Kosta kaj Ralph Dumain 
Pri la Filozofio de Todd Moody, de Pierre Savoie ...... 11 
Dubo kaj Ateismo, de Evlogi Dankov, trad. O. Cankova . .. 12 
Postkomentaro al Dankov, de Ralph Dumain. .......... 13 
Kio Estas dio, aŭ Dio?, de May Bijleveld ........... 14 
Kiu Konas la Esenojn?, de Ernst Diedrich........... 16 
Pri la Internacia Ligo de Senkonfesiuloj kaj Ateistoj . .. . 18 


de Walter Schmidt, tradukis Maria Merla 


Pri ATEQ en al Monda Ateista Movado............ 19 


anoncoj kaj reklamoj 
Anonco: Alvoko al Verkado pri Specialaj Temoj 
Reklamoj: Laŭte! kaj Internaciisto 
Anonco: Artikoloj, Kartunoj kaj Sercoj por Venontaj Numeroj 


januaro 1990 1 


ATEISMO 





Mesaĝo de la Prezidanto 


Estraranoj Ges-roj Massen ra- 
portos sube pri la kunveno de ATEO 
ĉe la Universala Kongreso kaj aliaj 
organizaj novafoj. Jen kelkaj miaj 
ĝeneralaj komentoj responde al arti- 
koloj kaj leteroj de niaj membroj. 

Okazas multa filozofia debatado 
pri la konceptoj de materio kaj mate- 
riismo kaj ĉu moderna fiziko (aparte 
kvantumteorio) iel senvalidigas ma- 

seio w e. e Aa 

teriismon aŭ proksimiĝas al religio 
aŭ mistikismo. Mi opinias, ke defi- 
nitive respondis Ĉi tiujn demandojn 
V.I. Lenin en lia libro Materiismo 
kaj Empiri-Kritikismo. Bonvolu 
konsulti tiun libron antaŭ ol oni daŭ- 
rigu la debaton. 

Mi volas emfazi, ke male ol 
kelkaj aliaj niaspecaj asocioj, Ĉe 
ATEO ne ekzistas oficiala filozofio 
aŭ metafiziko aŭ oficialaj difinoj de 
religio, ateismo, liberpensismo, aŭ 
aliaj konceptoj. La filozofia nebu- 
leco de ateismaj, liberpensismaj, kaj 
humanismaj movadoj estas samtempe 
ties forto kaj malforto. Ciu rajtas 
havi kaj esprimi proprajn konceptojn, 
se tiu ĝenerale aprobas la celojn de 
ATEO. 

Plue, ATEO estas sufiĉe politike 
neŭtrala. Ĉiu = havas proprajn 
interesojn pri ateismo kaj religio. 


Iuj preferas filozofiajn demandojn, -., 
aliaj politikajn demandojn, aliaj his- ' 
toriajn aŭ aktualajn informojn el di- 
versaj landoj, ktp. Sed ja okazos 
diskutado de ĉiaj demandoj, inklu- 
zive de politikaj. Malpermeso tiuri- 
late estus malakceptebla cenzurado 
kaj ka$a ideologia manipulado kian 
mi jam sufiĉe spertis inter Usonaj 
"liberpensuloj” kaj ”humanistoj.” 

Malofte troviĝas sufiĉa spaco en 
ATEISMO por publikigo de miaj pro- 
praj verkoj. Do, por via intereso mi 
ĉi tie citas lastatempe publikigitajn 
miajn verkojn en aliaj revuoj kiuj iel 
pritraktas ateismajn, religiajn kaj fi- 
lozofiajn demandojn: ”Dialektika 
materiismo kaj burĝa ateismo” 
(Internaciisto, juli-aŭgusto 1989, 
suplemento, p. 3-4) [unua artikolo en 
serio]; recenzo de Rekta Pensado 
de Evaldo Pauli (La Kancerkliniko, 
450, aprilo-junio 1989, p. 18-20); 
recenzo de Esperanto: Learning and 
Using the International Language 
[Esperanto: Lernado kaj Uzado de 
la Internacia Lingvo] de David 
Richardson (La Kancerkliniko, 
50, aprilo-junio 1989, p. 21); 
poemo ”Immanuel Kant” (La Kan- 
cerkliniko, 449, januaro-marto 
1989, p. 7). 


Korekto, de la Ĉefredaktoro 


Laŭ peto de la verkinto, mi 
mencias ke la aŭtoro de la artikolo 
"Kelkaj Komentoj pri Religio en Pol- 
lando” (ATEISMO 1:2, januaro 1989, 
p. 10) estas Andrzej Broda de Pol- 
lando. Mi kutime aperigas en ATE- 
ISMO komentojn el leteroj anonime, 
parte por protekti la korespondintojn 
se necesas. La komentaro pri la 


situacio en Pollando, kiun mi ĉerpis 
el letero de S-ro Broda, estis tiom 
ampleksa, ke mi decidis fari el lia 
letero tutan artikolon. Mi ne havis 
tempon peti permeson de li antaŭ 
eldono de tiu numero, do mi kon- 
struis anoniman artikolon. S-ro 
Broda ne intencas kaŝi siajn pensojn 
aŭ identecon. 


211.49. 


ATEISMO 





ATEO Kunvenis en Brajtono 
de Minerva Massen (Usono), Vic-Prezidantino 


Trifoje jam nia nova faka asocio 
ATEO kunvenis oficiale kadre de 
Universala Kongreso de UEA. Ĉi- 
jare en Brajtono, Britio, okazis la tria 
kunveno, mardon je la unua de aŭ- 
gusto. Partoprenis proksimume 30 
personoj, plejmulte abonantoj aŭ 
membroj de ATEO. Aliaj venis por 
lerni pri ni kaj ili montris intereson 
pri ateismo. Homoj ĉeestantaj venis 
el Belgio, Britio, Germanio, Israelo, 
Pollando, Svedio, kaj kompreneble el 
Usono. Ĉiuj sin prezentis. 

La unua parto de la konveno 
koncernis administrajn aferojn, laŭ la 
tagordo. Prezidanto Ralph Dumain 
ne povis ĉeesti la kongreson, do vic- 
prezidantino Minerva Massen prezi- 
dis. Minerva informis pri la stato 
de ATEO, aparte pri nia peticio fariĝi 
”neneŭtrala asocio en kunlaboro kun 
UEA,” t.e. en la sama kategorio kiel 
ses religiaj organizoj listigitaj en. la 
Jarlibro. Post interŝanĝado de mul- 
taj leteroj, $ajnas ke la afero eble 
estos decidita je la fino de la semajno 
ĉe kunveno de la Komitato. 

La adresaro de ATEO pligrandi- 
ĝas. Je januaro 1989, la adresaro 
inkluzivis 191 personojn de 33 lan- 
doj. En aŭgusto la adresaro enhavis 
216 personojn de 37 landoj. Ankaŭ 
la landlistoj kreskas, kiu fakto ebli- 
gas ateismajn kunvenojn en iuj lan- 
doj. 

Oni diskutis la neceson de la 
pligrandigo de la estraro. La bezo- 
no por kunlaborantaj redaktoroj kiuj 
kolektus artikolojn por revuo ATE- 
ISMO estis anoncita. Neniu volon- 
tis por tiu posteno. La ĉeestantoj 
voĉdonis, ke la jamaj estraranoj daŭ- 
ru en siaj postenoj dum la sekvonta 


jaro ĝis la kunveno ĉe Kubo. 

Estis decido daŭrigi la abon- 
koston de US$8.00 por ATEISMO, 
kaj UEA konsilis daŭrigon de la sama 
interŝanĝo de 16 gld. 

La dua parto de la kunveno 
konsistis el vigla diskutado pri landaj 
aferoj, religiaj problemoj, ktp. In- 
teralie, Josef Murjan el Israelo, 
Komitatano de UEA, partoprenis la 
diskutadon. Oni parolis pri la al- 
trudo de religio en ŝtataj aferoj, pri 
la difino de terminoj kiaj huma- 
nismo, Dio, agnostikismo, kaj kiel 
tiuj ideoj efikas nin. Ĉi tiu inter- 
ŝanĝo de ideoj daŭris dum unu horo, 
post kiam ni devis lasi la ĉambron 
por ke alia grupo povu kunveni tie. 

Ni ne povis lerni ĉe Brajtono Ĉu 
la Komitato aprobis nian peticion 
fariĝi neneŭtrala asocio. Eble la ko- 
mitato ne povas agi pri ĝi, ĉar estis 
tro multe da pli gravaj aferoj ĉe la 
Kongreso. Je 1989-08-18, ni skribis 
al la Generala Direktoro de UEA kaj 
demandis: ĉu la Komitato decidis 
pri nia peticio; kaj, se ne, kial - kaj 
kian agadon ATEO devas fari por 
akiri la deziratan rangon? Li ne 

is. Je 1989-11-13, la usona 
ĉefdelegito de UEA, S-ro Harmon, 
skribis al la Ĝenerala Direktoro, kun 
kopio de nia letero, kaj petis ke la 
GD respondus al ni. Denove, li ne 
respondis. La sekvonta ago: Prezi- 
danto Dumain skribos al Prezidanto 
John Wells de UEA pri la afero. 
ATEO rajtas fariĝi "neneŭtrala aso- 
cio kunlaboranta kun UEA", kiel ses 
religiaj organizoj; kaj ni atingos tiun 
celon! 

Ĝis la revido en Havano, Kubo, 
je 14-21 julio 1990! 





januaro 1990 


ATEISMO 


Dio Estas Ĉie per Radio: 
Politiko de la Kristana Dekstrularo Atingas la Trian Mondon 
de Annie Nakao [el Saz Francisco Examiner, 1989.07.03, p. A-2], 
resume tradukis Ralph Dumain (Usono) 


En arbaroj de Ekvadoro, india- 
noj kiuj parolas la Keĉuan lingvon 
fingrofrapetas laŭ milda rokmuziko 
de kristana muzikprogramo importita 
de urbo San Francisco. En la norda 
hemisfero, la Kristana Disaŭdiga Re- 
to de la familio Concord urĝas al 
bezonata financa ”miraklo” provizota 
de la publiko. Malgraŭ la skandaloj 
de evangeliistoj Jimmy Swaggart kaj 
Jim kaj Tammy Faye Bakker, la 
"elektronika eklezio,” la plurmili- 
arddolara religia telekomunikila in- 
dustrio, prosperas. ”Oni povas ve- 
turi de Novjorko al Kalifornio kaj 
aŭskulti kristanajn radiostaciojn la 
tutan vojon,” diris Ben Armstrong, 
direktoro de la Tutlandaj Religiaj 
Dissendantoj. 


Religia Programado Kreskas 


Preskau 2596 de la 1411 televi- 
daj stacioj de Usono provizas plenta- 
gan religian programadon, 30976-a 
salto super la statistiko de 1988. 
Mankas en tiu kalkulo la tri religiaj 
televidretoj, inkluzive de la Kristana 
Dissendo-Reto de Pat Robertson kaj 
la centoj da stacioj kiuj provizas 
kelkan religian programadon. 

El la 10546 radiostacioj de la 
lando, 1285, t.e. 1496, estas kristanaj 
stacioj; t.e. 799 pli ol en 1988. 

Tio estas trivialaĵo kompare al 
la tutmonda reto de evangeliado al 
triamondaj landoj per mallongonda 
radio. Ekzemple, alte en la Andoj- 
montoj, radiostacio HCJB disaŭdigas 
al 8096 de la mondo dum 24 horoj de 
ĉiu tago. 


Al Ĉiuj Homoj 


Per koncksoj kun aliaj retoj, 
HCJB furas, ke ĝi provizos, antaŭ la 
jaro 2000, la Evangelion de Jesuo 
Kristo al Ĉiu persono sur la tero en 
komprenata lingvo. La elektronike- 
maj evangeliistoj jam ”progresus” eĉ 
plu, se ne okazis la lastatempaj skan- 
daloj, diris sociologo Jeffrey Had- 
den. Sed Sara Diamond, verkinto 
de la libro Spirita Milito: La Politiko 
de la Kristana Dekstrularo, asertis, 
ke la skandaloj obskuras pli profun- 
dan problemon: la engaĝadon de la 
kristana dekstrularo en enlandaj kaj 
fremdlandaj politikaj aferoj. 

Diamond diris, ke religia pro- 
gramado ne estas nur komerco kaj 
ekspluatado, sed precipe propaganda- 
do. Per televido, la evangeliistoj 
inundas la publikon per sia teologia- 
politika vidpunkto. Ĉu jes aŭ ne 
rekrutiĝas novaj religiaj kredantoj, 
religia programado motivigas la j jam- 
ajn kredantojn. 


Konservativa Publiko 


Religiaj amaskomunikiloj pro- 
mocias la politikajn programojn de la 
kristanaj dekstruloj, ekz. la kontraŭ- 
aborta movado kaj ĝia terorista frak- 
cio, la movado por preĝado en publi- 
kaj lernejoj, kaj opoziciado al sekula- 
ra humanismo. Kompreneble, ”laŭ 
la instruoj de la Biblio.” 

Laŭ Diamond, la plejmulto de 
religiaj programoj propagandas mal- 
rekte kaj kreas ideologian fonon, 
ĝeneralan mondbildon kun ŝlosilaj 
konceptoj, ekz. la supereco de la 
tradicia familio kontraŭ samseksemo, 
laŭmerita senrajtigo de tiuj kiuj ne 





4 


2:1 (4) 


ATEISMO 


kongruas laŭ tiu ŝablono. La alia 
konstanta temo estas la supereco de 
Usono, ke iu ajn lando kiu ne obeas 
la fremdlandan politikon de Usono 
estas komunisma. 

Paul Burke, redaktoro por bul- 
teno de la Kalifornia Ekumena Kon- 
silantaro, kritikis la agadon de la 
televidaj evangeliistoj en Centra 
Ameriko. Ili intencas, ne disvas- 
tigi religion, sed influi la politikon, 
kaj batali por Usono kontraŭ ”komu- 
nismo.” Tiuj evangeliistoj mal- 
trankvilige sukcesas, eĉ konkurencas 
kun katolikaj instancoj. Laŭ unu 
kalkulo, evangeliistoj konsistigas 
25 de la loĝantaro de Gvatemalo. 


Diamond kaj Burke insistas, ke 
evangeliista propagandado malhelpas 
pacagadon de pastoroj en Latiname- 
riko kaj la disvastigon de la liberiga 
teologio. Eĉ pli abomeninde estas 
evangeliista subteno al subpremantaj 
registaroj. Ekzemple, Swaggart 
kunvenis kun la dekstrula prezidento 
de Ĉilio, Augusto Pinochet. Dum 
multaj evitas ligojn kun Sudafriko 
pro ties rasapartiga sistemo, la Tri- 
unuo-Dissendo-Reto konstruas la un- 
uan afrikan televidan stacion en la 
Sudafrika ”hejmlando” (koncentreja 
teritorio por negroj) Ciskei. La 
sama Reto negocas kun la Sudafrika 
registaro pri konstruo de dua stacio. 





Malkaŝe pri Religio 
Tradukita de Vaclav Tobiasek (Ĉeĥoslovakio) 
El Agrikultura furnalo eldonita en la urbo Brno, 1989-04-04. Parolas Institutestro 


por esploro de socia konscio kaj scienca atcismo de 


Ĉeĥoslovaka Akademio de 


Sciencoj (ĈSAS), docento D-ro Ivan Hodovsky, D-roSC. 


Ankoraŭ en la 50-aj jaroj religio 
estis alvicigata al postvivafoj kiuj 
malaperos en la daŭro de du aŭ tri 
generacioj. La tempo antaŭenpaŝis 
kaj tiu Ĉi opinio montriĝis tre iluzia. 
La religio restas konstanta parto de 
nia socia vivo, tamen ĉe ni la libero 
de konfesio estas garantiita per ĈS-a 
konstitucio. Ĉirkaŭ religiajn de- 
mandojn oni iom iradas piedpinte kaj 
pro manko de informoj poste naski- 
ĝas la plej diversaj famoj kaj konjek- 
toj. Pro tio mi kunvenis kun Insti- 
tutestro por esploro de socia konscio 
kaj scienca ateismo de ĈSAS en 
Brno, docento PhD-ro Ivan 
Hodovsky, D-roSC, por ke ni trapa- 
rolu ĉi tiujn problemojn. 

Redaktoro Jan Bauer 

kk kk k Xx 
K-do direktoro, plej baldaŭ iom 
prezentu vian instituton al publiko! 


Per kio vi okupiĝas? 

Kiel jam la titolo de instituto 
mem sufloras, ni okupiĝas ne nur pri 
la problemaro de ateismo, sed ankaŭ 
pri la esploro de etiko kaj iuj aliaj pli 
vastaj demandoj kiuj koncernas al 
socia konscio. Pro tio ankaŭ en nia 
instituto funkcias la sekcio de scienca 
ateismo, la sekcio de psikologio kaj 
sociologio kaj ankaŭ la sekcio de 
fundamentoj de etiko. Speciale gra- 
vas la problemaro de etiko, ĉar nun- 
tempe nenia nia socioscienca laboro 
okupiĝas senĉese pri ĝi kaj Ĉe tio la 
moralaj problemoj montriĝas kiel ek- 
sterordinare aktualaj. Mi opinias, 
ke la plej grava parto de nia laboro 
estas fari sociologiajn kaj psikologi- 
ajn esplorojn kiuj informas nin, kun 
iuj tipoj de tutmondaj opinioj Ĉi tie ni 
renkontiĝadas ĉe konscio de diversaj 
generaciaj kaj socialprofesiaj grupoj 





januaro 1990 


Lj 


ATEISMO 


de loĝantaro. Nia instituto ĉe tio 
efektivigas la esplorojn unue mem- 
stare, due kunlaboras kun Instituto 
por Esploro de Publika Opiniado ĉe 
Federala Statistika Ofico kaj kun In- 
stituto por Filozofio kaj Sociologio de 
ĈSAS en Prago. e la esploroj ni 
provas koordini la sociologian kaj 
psikologian aliron, Ĉar nura sociolo- 
gia esploro estas iam sufiĉe skema 
pro sia malpli alta enhaveco. Cefe 
tiu Ĉi psikologia esploro ebligas al ni 
kompreni kondutadon de homo kiel 
individuo. 


Ĉu vi povas diri, fundamente de 
viaj esploroj, kiom da kredantaro 
vivas ĉe ni rilate tut$tatan nom- 
bron da loĝantaro? 

Ni opinias, ke la tutstata nom- 
bro da kredantaro estas preskaŭ 30 
procentoj. Memkompreneble oni 
devas konscii la treegajn teritoriajn 
diferencojn kiuj ekzistas en Ĉeĥos- 
lovakio. Ekz. en Norda kaj Okci- 
denta Bohenioj loĝas proksimume 10 
procentoj da kredantaro. Videble 
pli multe da kredantaro loĝas en 
moraviaj regionoj kaj precipe en Slo- 
vakio. Sed ankaŭ en Moravio ek- 
zistas videblaj diferencoj inter unuo- 
paj distriktoj, ekz. en la teritorio 
Znojmo loĝas pli ol 20 procentoj da 
kredantaro, sed en la distriktoj Hodo- 
nin, Gottwaldov kaj Zdar nad Saza- 
vou plue daŭras la fortaj religiaj 
tradicioj kaj tie Ĉi loĝas pli ol 50 
procentoj da kredantaro. En Ĉeĥo- 
slovakio, dum la lastaj 40 jaroj, oka- 
zadis sufiĉe esprimplenaj ŝanĝoj en 
religiaj sentoj de la loĝantaro. 

En la 60-aj kaj poste en la 70-aj 
jaroj, ni notis du ampleksajn ondojn 
da malleviĝo de tuta kvanto da kre- 
dantaro. Nuntempe (temas proksi- 
mume pri la lastaj 10 jaroj), ni povas 
paroli pri stabiligo de religio. Ni 





scias de niaj esploroj, ke ĉiam ne 
eblas identigi la personojn kredantajn 
kaj la personojn nure religie kondu- 
tantajn. La plej precizan bildeton 
pri situacio (inklino al religio) pre- 
zentas ekzemple la sumoj da baptitaj 
infanoj, sed la sumoj da ekleziaj 
geedziĝoj kaj precipe ekleziaj sepul- 
toj jam misinformas pro sia relative 
granda kvanto. 


Kian rilaton al religio havas nia 
juna generacio? 
EZ 

La juna generacio en Ĉeĥoslo- 
vakio estas religie orientigata nur en 
malgranda kvanto, sed denove mon- 
triĝas videblaj diferencoj inter unuo- 
paj regionoj. En ili kompreneble 
efikas ankau la diferencaj religiaj “' 
tradicioj, transdonataj de generacio 
al generacio, kaj religia edukado, “ 
ktp. Ce ni ekzistas la instruado de 
religio, sed la intereso estas sufiĉe 
malgranda. Nur antaŭnelonge revi- 
viĝis la nova parta intereso influita 
per infanaj aliĝiloj al religio. An- - 
taŭe la infanoj aliĝadis al religio pere 
de lernejoj, sed nun ili aliĝadas rekte 
pere de paroĥestraj domoj. Ĉi tiu 
nova maniero estis efektivigita por 
kontentigi la bezonojn de kredantaro, 





Ĉu influas diversaj formoj de po- 
litikaj protestoj la religiajn opini- 
ojn de kredantaro? 

Mi dirus, ke diversaj politikaj 
sintenoj (aktivecoj) ne influas sen- 
pere religiajn opiniojn de kredantaro, 
sed ke la religio mem signifas tre 
senteman fenomenon kiun influas 
politika vivo de socio. Ĉiu politiko- 
ekonomia krizo preskaŭ ĉiam mani- 
festiĝas per pli forta religia aktiveco. 
En krizaj periodoj, kiuj estas akom- 
panataj per moralaj malcertecoj, po- 
vas homoj korligiĝi al religio kiel al 
io pozitiva, ili povas serĉi en ĝi la 





6 


2:1 (9) 


ATEISMO 





konsolon - per la religio ili pavas 
oponi al homa interforlogiĝo. Sed 
povas aperi iuj individuoj por utiligi 
(aŭ misuzi) siajn vizitojn al preĝejoj 
kaj ekleziaj ceremonioj por iuj for- 
moj de politikaj nekonsentoj, sed ĉe 
tiuj Ĉi situacioj, oni ne renkontiĝas 
kun efektivaj religiaj ideoj kaj pro tio 
plimulto da kredantoj rifuzas la per- 
sonojn uzantajn Ĉi tiujn manierojn. 
La kredantoj ne envicigas ilin inter 
siajn kunkredanojn. 


Vi menciis pri tio, ke nuntempe ni 
povas paroli pri certa stabiligo de 
religio. Cu vi povas plu klarigi 
tion? 

lam oni propagandis tezon, ke 
malfortiĝas la influo de religio kaj ke 
ĝi baldau malaperos el vivo de socio 
kiel postvivafo. Sed ĉi tiu tezo 
montriĝis erara. La homa opinio 
direktiĝas de pli komplikaj meĥa- 
nikafoj. Ĝi dependas ja de formado 
de sociaj interrilatoj, sed ĝi funkcias 
ankaŭ kiel opinio aŭ individua aŭ 
grupa, kaj gravajn rolojn ludas kaj 
prezentas tradicioj kaj edukadoj en 
familioj. Pro tio ni nun staras antaŭ 
tasko elkrei kvalite alian bildon pri 
religio, kiu pli similus al realeco. 
Ni opinias, ke religio ne malaperas el 
nia vivo, sed plue ĝi funkcios dum la 
tuta periodo de konstruado de socia- 
lismo. 


Proksimume dum duono de la 80-aj 
jaroj, ni fariĝis atestantoj de pli- 
fortiĝinta religia aktiveco. Unue 
ĝi okazis ĉe la 1,100-a mortodatre- 
veno de kredanoncanto Metodo, 
due ĉe la ĉiujaraj pilgrimadoj en 
Levoĉa en orienta Slovakio, trie ĉe 


la deklamo de la dekjara prepa- 
rado de sanktovojteĥa milenio kiu 
okazos en jaro 1997. Cu influos 
tiu ĉi aktiveco sentojn de 
loĝantaro? 

Antaŭ ĉio mi devas akcenti, ke 
ni rimarkas ŝanĝitajn vidaĵojn je 
religio. Antaŭ pli ol 20 jaroj, gran- 
da parto de loĝantaro akceptis la 
religion kiel postvivafon. Nun- 
tempe homoj Ŝatas ĝin (kiel pozitivan 
fenomenon). Ili rememorigadas 
ĝian signifon por la morala vivo, ĝian 
influon por stabiligo de familio, por 
edukado de infanoj, por kul- 
turkreado, por estetika sento, ktp. 
Ne estus saĝe rifuzi tiujn Ĉi $anĝitajn 
vidafojn je religio. Tamen jesigi 
pozitivajn valorojn de religio ankoraŭ 
aŭtomate ne signifas adopti religiajn 
kredojn. 

Kune ni devas esplori ankaŭ 
kreskon de petoj pri religia lite- 
raturo, pri la Biblio, ĉar al ni mankas 
la informoj. Eĉ mezlernejaj kaj alt- 
lernejaj lernafoj malhavas la infor- 
mojn pri religio. Mi mencias, ke tio 
estas eraro. Tamen la kristaneco 
apartenas al fundamentaj radikoj de 
eŭropa kulturo kaj klereco, kaj ankaŭ 
nuntempe ne eblas eksigi ĝin. Ja 
tie, kie mankas la seriozaj informoj 
pri ĝi, tie oni instigas vivspacon por 
diversaj superstiĉoj kaj mitoj, tie an- 
kaŭ plifortiĝas la pseŭdoreligiaj feno- 
menoj kiel sektemo, malklarigo, mis- 
tifikado. Pro tio gravas ne rifuzi la 
religiajn temojn, sed male diskuti ilin 
malkaŝe kaj ne misinforme, ĉar la 
religio kreas realan parton de socia 
vivo en socialismo. 





januaro 1990 


ATEISMO 





Eklezia Imposto, de A. Horvat, el furnalo Vespera Prago 
tradukis Antonin Podhrasky (Ĉeĥoslovakio) 


Propagandado de religia ideolo- 
gio, predikado de ”Dia vorto,” kaj 
zorgado de pastraro pri "eterna savo” 
de kredantoj, ĉi Ĉio postulas ne- 
malgrandan materialan sekuron. 
Grava rimedo por tio en multaj lan- 
doj estas ekleziaj impostoj, kiuj estas 
eldevigeblaj de kredantoj per Ŝtata 
potenco. 

Deveno de ekleziaj impostoj tro- 
viĝas jam en la 19-a jarcento, kiam 
kresko de financaj bezonoj de ekle- 
zioj ne kontentigeblis per ekzistantaj 
ekleziaj depagoj. Eklezia imposto 
estas difinita monsumo, kiun eklezioj 
kaj religiaj societoj enkasigas de kre- 
dantoj per Ŝtata aparato. 

Pagado de impostoj neniam 
apartenis al homaj ĝojoj. Pri pro- 
blemo de pagado de eklezia imposto 
oni ofte parolas Ekzemple, en 
Aŭstrio en 1988, episkopoj akuzis pli 
ol 11000 katolikulojn pro nepago de 
tiu imposto. Krom tio forlasis la 
eklezion 3833 kredantoj. La epis- 


kopio en Gratz domaĝis je pli ol 11 
milionoj da ŝilingoj. Car ĉiu ka- 
tolika episkopio okupas spertajn ju- 
ĝistojn, plendoj ĉe lokaj tribunaloj 
pritraktiĝas tre rapide. En tiuj tri- 
bunaloj kutime mankas ”kristana 
amo.” Oni raportas, ke se eklezia 
imposto estus libervola, pagus prok- 
simume triono da katolikuloj. 

Sed pagado de impostoj ne estas 
la sola motivo pro kiu kredantoj 
forlasas ekleziojn. Nova postmilita 
rekordo de forlasado de eklezioj en 
Aŭstrio estis notita en 1988. Jen la 
statistiko de forlasintoj: 38368 kre- 
dantoj el la katolika eklezio, 2992 el 
la evangelia eklezio, kaj 152 el aliaj 
eklezioj. Dum sepjara periodo te- 
mas pri 223604 katolikuloj, 15014 
evangeliuloj, kaj 2337 ceteraj. 

En Ĉeĥoslovakio kredantoj ĉesis 
pagi ekleziajn impostojn jam en 
1918. Eklezioj rajtas enkasigi nur 
libervolajn pagojn. Salajrojn de 
pastoroj pagas la ŝtato. 


Ateismo kaj Toleremo, de J. Deker (Mauritius) 


Por multaj ateistoj el okcidenta 
Eŭropo, atcismo kaj toleremo estas 
kunaj, ĉar de longe ateismo estas 
larĝe disvastigata, de la komenco de 
la jarcento, eĉ antaŭe. Kon- 
sekvence oni forgesas ke en nove 
evoluintaj landoj, tio ne estas tiom 
evidenta. Ju pli fusa estas la libe- 
rigo de la trudoj de la religioj, des pli 
la afero estas ankorau konflikta. 

Tamen ni ateistoj ne devas for- 
gesi ke toleremo estas ligita al libe- 
reco kaj ateismo. Ni ateistoj kiuj 
liberiĝis el la diaj, pli ekzakte el la 
ekleziaj trudoj, ni havas nenion por 
trudi. Por ni estas evidente ke ne 


8 


ekzistas iaj ajn dioj: silento de tiuj 
dioj kiujn neniu vidis, estas nenia 
pruvo pri la ekzisto de tiuj estaĵoj 
nebulaj, kiuj neniun kaj nenion hel- 
pas nek klarigas. Nin ne konfuzu 
kun klarigoj la konfuzaj kaj infanaj 
rakontoj de la pastroj. Tio estas nia 
propra konvinko, sed estas aliaj kiuj 
ne samopinias kun ni, kiuj aniĝas al 
kredoj plej diversaj kaj plej neversi- 
milaj; estas ilia rajto. Ili rajtas kre- 
di tion kio plaĉas al ili, kaj ni ne 
rajtas trudi nian nekredon, Nia celo 
estas kunveni inter ni por pliprofun- 
digi niajn sciojn, por defendi nian 
nekredon, kaj ĉefe por helpi al la 


2:1 (9) 


ATEISMO 


junuloj kiuj deziras liberiĝi el religioj 
kaj renkontas malfacilafojn survoje. 
Estas tro multe da homoj inter ni kiuj 
estis edukitaj en religioj, kaj kiam ili 
fariĝas adoleskoj, aŭ pli malfrue, 
multe hezitas, pripensas, serĉas, an- 
taŭ fariĝi kapablaj liberigi sin el 
religioj. Tiuj j - 
pon. Ne tiuj kiuj havas nenian de- 
mandon kaj tute simple kredas. Ki- 
al oni persekutu tiujn homojn? Ili 
kredas, fina punkto. Ne estas mal- 
forto niaflanke. Kiam ni havas oka- 
zon diskuti pri religioj, ni diskutas 
tute simple, klarigante kial ni ne 
kredas, kia estas nia vidpunkto, ke ni 
estas raciistoj, ktp. ... Ni firme mal- 
volvas niajn argumentojn sen provi 
trudi ion ajn al ili. 

Estas eraro de komunistoj, kaj 
kelkaj ateistoj provi trudi sendiecon. 
Tiom longe kiom la religianoj ne 
trudas al ni iliajn kredojn kaj vivma- 
nierojn, ne gravas ke ili kredu eĉ al 
la plej absurdaj kredoj. Niaj kon- 
vinkoj estas ateismaj, ni agnoskas ke 
ni povus erari sed necesus ke oni 
demonstru al ni niajn erarojn, kaj tie 
komencas la malfacilafoj. Nun la 
dikredantoj ne havas la plej etan 
pruvon pri la ekzisto de dioj, sed ni 
ne havas ankaŭ pruvon de neekzisto 
de io ajn kiu similus al dioj, kvankam 
tiu neekzisto estas tre probabla. La 
franca biologo-verkisto, Jean Ros- 


tand, skribis en diversaj libroj ke li 
havas skrupulojn partopreni la detru- 
on de religia sento Ĉe juna homo. 
Mi ne havas tiun skrupulon; mi kon- 
sideras ke ĉiu devas esti konscia pri 
la diversaj vidpunktoj; poste li-Ŝi tute 
libere elektos sian propran vojon, 
La fakto ke iu demandas pruvas ke 
tiu ne blinde kredas. 

Ni havas nenion por timi, la dis- 
volvigo de sciencoj kaj popolinstruado 
malpliigas la nombron da dikredantoj. 
La nescio estas la fundo de religioj. 
Ja ni scias ke la bazo de religioj ne 
estas la racio sed la emocioj kaj senti- 
mentoj. Sed pli kaj pli homoj liberi- 
ĝas el la timoj kaj scias diferencigi 
inter sentimentoj kaj racio. Tial la 
religioj evoluas, ekzemple nun katolika 
religio adoptis regulojn de toleremo 
kiujn ĝi ne havis antaŭ 200 jaroj kiam 
ĝi mortigis la ateistojn. Kompreneble 
estas ankoraŭ malfruo en aliaj religioj 
kiel islamo kiu Ĉiam vivas en meze- 
poka civilizo kaj etoso. Ili estas Ĉiam 
pretaj batali kontrau aliaj religioj kiel 
katolikismo en Libano, Judismo en 
Israelo, Hinduismo en Hindio, kaj 
kompreneble kontraŭ atcismo ĉie 
(afero Ru$di). Sed ankaŭ tio evoluos, 
kompreneble evoluo estas malrapida; 
ĝi postulas en tiu kazo klerigadon de la 
popolo. 

Konklude, ni ateistoj estu tolere- 
maj, ni havas nenion trudendan. 





Tri Reagoj: al A. Ŝalamon 8 O. Pavlov 


1. Pri Laboro, de Rejna de Jong 
(Nederlando) 
Instigite de la bonega artikolo de 
O. Pavlov (ATEISMO 1:3), mi rele- 
gis la "Leĝoj por Homaro” de A. 
alamon (ATEISMO 1:1). Rilate al 
la alineo pri ”laboro” mi volas averti, 
ke oni ne ”diigu” la laboron. En 
antaŭa tempo oni jam faris tion, 
bezonante laborsklavoj por la kres- 
kanta industrio. En multaj hejmoj de 
simplaj laboristoj - ankaŭ en mia 


januaro 1990 


gepatra - pendis sentenco, kiu glori- 
gas la laboron. La mastroj man-en- 
mane kun la kristana eklezio trudis 
ĝin al la laboristoj kiel moralan, 
sanktan devon, evidente por iliaj pro- 
praj poŝoj! 

Laboro certe estas grava por Ĉiu 
homo kaj necesa por la socio. Sed 
oni nepre atentu la kvanton kaj la 
specon de laboro! Tro da laboro 
rezultigas tro da varoj, senlaborecon 
kaj mizeron ĝuste por la laboristoj. 


9 





ATEISMO 





Kaj en la nuntempo oni produktas 
multegajn varojn tute senbezonajn, 
sensencajn, eĉ foje malutilajn al la 
tuta homaro. Homo, kiu preferas 
senlaborecon ol laboro en tiaj entre- 
prenoj, meritas respekton; oni ne uzu 
la vorton ”parazito” senpripense kaj 
sendistinge! Cetere oni ne vivas por 
labori, sed oni laboras por povi vivi. 


2. ReagealO. Pavlov, de Karlo 
Kosta (Hispanio) 

La evoluo de popoloj £anĝas, eĉ 
renversas, ideojn kaj politikojn. En 
okcidentaj landoj religiaj homoj ne 
suferas dkrmilacion, sed ateistoj, 
ofte jes. “Statoj subtenas ekleziojn; 
militema ateismo ne ekzistas. Reli- 
giuloj kaj ateistoj pace kunvivas. 
La plej toleremaj, eĉ kompatemaj, 
estas tiuj kiuj ne Ĉeestas diservojn. 

Ankaŭ en latinaj landoj la histo- 
rio estas ligita al religiaj luktoj, kruc- 
militoj, inkvizicioj. Tion oni ne po- 
vas nei, do historiaj verkoj de Ĉiuj 
landoj devas informi pri la efektiva 
socia rolo de religioj. 

Certe la homaro profitas ke la 
homoj pensas, sentas, kaj kredas 
malsame. Ankaŭ por scienca ate- 
ismo tre utilas disvolvi klarecon kaj 
konservi ekvilibron inter socia inte- 
reso kaj individua mensa libero. 
Ateisma filozofio estas la sama en 
ĉiuj landoj. Eble la individuaj 
mensoj bezonas ŝanĝojn, sed kiel 
diris Bertrand Russell, ”oni Ĉiam 
povas agi modere, kvankam tio estas 
iomete pli longdaŭra.” 


3. Reage al O. Pavlov, 
Ralph Dumain (Usono) 
Pavlov diras: "Oni provis pri- 
skribi rusan historion sen la krista- 
nismo, sen ĝia progresa socia rolo ... 
Ĉu iu popolo povas normale ekzisti 
senhistorie, sen sia socia memoro?” 
Ne, sed mi ne povas kredi, ke krista- 
nismo iam ajn ludis progreseman 


de 


rolon. Plue, tiu dirafo kulpas pro 
grandrusa Ŝovinismo, kaj flank- 
enŝovas kaj insultas la religiajn mi- 
noritatojn de Sovetunio, aparte la 
islamanojn kaj judojn. La naŭza 
fanfaronado de Gorbaĉov pri mil 
jaroj da kristanismo silentas pri la 
fakto, ke temas ankaŭ pri mil jaroj da 
antisemitismo. Pli taŭgus, ke Gor- 
baĉov publike pripentu la antisemitis- 
majn krimojn de carismo kaj stali- 
nismo. 

Pri moralaj problemoj, Pavlov 
skribas: ”Kaj Ĉu nekompatema ate- 
isto estas pli bona ol kompatema 
kredulo?” Ne, sed tio estas falsa 
demando, Temas ne pri moraleco 
de iu aŭ alia persono, sed pri la 
ĝeneralaj sociaj efikoj de religio, 
ekz. (a) malracia sinpravigilo por 
barbareco, (b) falsigo de la realo, kio 
konfuzas kaj bremsas progreson Ĉi- 
aspecan. Jen la plej konciza respon- 
do al la demando ”Kial la kredo je 
Dio estas malbona kaj ateismo estas 
nia nura vojo.” Pavlov jam scias ke 
Lenin polemikis kontrau religio ne 
por forigi homajn rajtojn aŭ kalumnii 
individuojn, sed pro la ĝeneralaj 
ideologiaj kaj sociaj efikoj de religio. 

Pri la misfaroj de la militanta 
ateismo de la 1920-30aj jaroj, mi 
konsentas, sed ja temas pri stalin- 
ismo, kies pensmaniero havas nenion 
komunan kun Marks, eĉ ne kun Le- 
nin. Stalin ne estis dialektika 
pensanto, sed metafizikaĉa pensanto. 
Ni ne bezonas novan koncepton de 
humanismo; ni bezonas simple huma- 
nismon. 

La nuna toleremo respegulas 
malrigidiĝon dankon al la glasnosto. 
Glasnosto estas bonega afero. Ta- 
men, senprincipa oportunismo estas 
la renversa flanko de senkompata 
dogmismo sur la sama monero, kaj 
stalinistoj kaj socialdemokratoj estas 
spiritaj fratoj. 





10 


2:1 (9) 


ATEISMO 





Pri la Filozofio de Todd Moody 
de Pierre Savoie (Kanado) 


Mi malkonsentas je pluraj 
punktoj la artikolon de Todd Moody 
(ATEISMO 1:3). Li mencias, ke ne 
ekzistas multe da diferenco inter reli- 
gio kaj fiziko, kaj ke tiuj ĉi diferen- 
ciĝas nur per ”la metodoj por mal- 
ka£i la kaŝitan ecojn de la universo.” 
Li pensas, ke parto de fiziko, ekzem- 
ple la kvantumaj fenomenoj, estas, 
same kiel la pretendoj de religio, 
"aspekto kiu transcendas tiun kiun la 
sensado kaj pensado rivelas.” Tio 
estas grava eraro! Se oni malkovris 
kvantumajn fenomenojn, oni eltrovis 
ilin pere de metodoj kiuj plivastigis 
la sensadon. Plivastigitaj sensadoj, 
komence de la teleskopo de Galileo 
(kiun katolikuloj pretendigis instru- 
mento de diablo) ĝis la ciklotronoj 
por studi subatomajn partikulojn, 
estas sensiloj tute nemisteraj kiuj 
servas por studi ankoraŭ ne tute 
komprenatajn fenomenojn, certe ne 
misterajn spiritismajn pretendojn 
de religio. La homa pensado kaj 
ilaro rivelas tiujn fenomenojn, do 
ili ne estas religie misteraj, kiel 
ofte pretendas religiuloj pri kvantu- 
maj fenomenoj. 

Moody diras ankaŭ ke, ĉar ni 
ne havas tute perfektan sciencon, ni 
ne povas aserti ke Ĉiuj „fenomenoj 
havas materiismajn kaŭzojn. u 
ni do forlasu la sciencojn, por aliĝi 
al religioj kiuj estas eĉ malpli per- 
fektaj por klarigi la mondon? Ofte 
religiuloj diras, ke oni devas kun- 
ligi sciencistojn kun spiritistoj por 
havigi ”tutan komprenon” pri la 
universaj fenomenoj. Tute ne! 
Religiuloj preĝis dum jarcentoj por 
pledi al misteraj spiritoj finigi la 


doloron de la homaro, sed, kon- 
traŭe al la scienco kaj ĝiaj sukcesoj 
(ekzemple la forigo de variolo kaj 
aliaj malsanoj), religio neniam suk- 
cesis mortigi eĉ unu bakterion (eĉ 
ne kompreni, kio estas bakterio!). 

Li mencias ke multaj sciencis- 
toj estas mistikistoj, sed tio ne 
signifas, ke scienco estas religio. 
Mistikismo, male ol tio, kion Moo- 
dy skribis, ja estas danĝero ĉar ĝi 
proponas ke oni povas bazigi deci- 
dojn per neraciaj procedoj. Ankaŭ 
la nazioj opiniis same. 

Kredo je Dio estas kaj neĝusta 
kaj neracia. Estas diferenco inter 
"vero” kaj "io pruvita kiel mal- 
vero.” Religiuloj neniam pruvas ke 
Dio ekzistas, sed defias ke ni pruvu 
ke iliaj asertoj estas malveraj. La 
pruvo de malvero estas multe pli 
malfacila, kaj fakte estas multaj 
proponoj malveraj kies malverecon 
ni ne povas pruvi. Cu la vivo 
povas ekiĝi sen deveno de alia vivo, 
ekzemple? Tio estas falsa, kvan- 
kam ke oni ne povas pruvi ke nenie 
sur la larĝa globo iĝas vivo laŭ 
neviva mekanismo. Tio estis de- 
bato inter sciencistoj antaŭ du jar- 
centoj, kiu ilustras la principon: se 
oni proponas ideon, oni ne subtenu 
ĝin per manko da pruvoj ke la ideo 
estas malvera. Tio ne estas ”spor- 
tema” en scienco! 

Mi opinias ke, kvankam S-ro 
Moody : asertas, ke li estas ateisto, li 
ankoraŭ havas mistifikajn pensme- 
todojn. Ankaŭ aserto pri iuj feno- 
menoj nedifinitaj per la ordinaraj 
sensoj estas nepruvebla, do pli 
proksime al malvero ol vero! 





januaro 1990 


1 


ATEISMO 





Dubo kaj Ateismo, de Evlogi Dankov 
tradukis Olga Cankova (Bulgario) 


Dubo estas ĉefa nocio de la sci- 
enca ateismo. Sekve, ĝi postulas 
multfacetan prilumon. Jam R. Des- 
cartes konsideris la metodon de la 
dubo kiel ”arkitekton” cele al nova 
homa kulturo. Liaopinie, finfine ĝi 
ebligus al homoj mastrumadi la natu- 
ron. 

La du flankoj de la dubo -- 
religia kaj scia (epistemologia) -- 
gravas, ĉar nuntempe reliefiĝas jena 
tendenco: teologiigi la sciencon kaj 
sciencigi la religion. 

Pro siaj pozitivaj kaj negativaj 
funkcioj la dubo ludas gravan rolon 
same en ateisma motivado kiel en la 
religio. Sed negative la dubo povas 
konduki al skeptikismo kiu proksimi- 
ĝas al agnostikismo (filozofia), dog- 
mismo, k.s. 

Ĉu la skeptikismo utilas al la 
celoj de la homa vivo? 

Kvankam la filozofia skeptikis- 
mo estas historie eksmoda intelekta 
fenomeno, ĝi aktualas pro la proble- 
mo de ateismo. 

El la du funkcioj —-- pozitiva kaj 
negativa -- la unua prezentas seniluzi- 
igan faktoron, kiu permesas al ni 
apartigi la falsan kredon disde la 
vero. Sed tio eblas kondiĉe, ke ni 
kredas al io pli bona kiu ne kon- 
traŭstaras la veron. Tial la pozitiva 
dubo senkatenigas la homajn fortojn 
kaj favoras liberan spiritan vivon. 

Male, la negativa dubo kauzas 
skeptikismon, agnostikismon, kaj ni- 
hilismon, Skeptikismo siavice ofte 
kondukas al superstiĉoj. 

Menciendas ankaŭ la morala 
skeptikismo (J.R. Bambrouth): ofte, 
je dilemaj ĉiutagaj situacioj necesi- 


gantaj elekton el pluraj alternativoj, 
ni dubas. Je tiuj kazoj oni elektas 
laŭ propraj moralaj motivoj, 
nekonforme al oficiala mond- 
koncepto kaj la publika opinio. Sed 
eblas, ke ankaŭ tiu morala skep- 
tikismo transformiĝus en religion. 

Necesas same diskuti pri la dubo 
kiel iaspeca kritiko aŭ kontraŭstaro al 
naiva konvinko aŭ superstiĉo. (Ci- 
kaze dubo fariĝas kritiko kiu celas 
faciligi aliron al vero kaj instigi 
solvon de problemo. Tiusence la 
dubo funkcias al homa progreso kaj 
kontribuas al pliprofundigo de niaj 
scioj. 

Memkompreneblas, ke la nihi- 
lista kritiko kies elirpunkto estas to- 
tala neado, malaprobas ĉies argu- 
mentojn. Tian ”nudan kritikon” 
Lenin konsideris senutila. Li ak- 
ceptis nur neadon kiel momenton de 
la evoluo, ĉar konserviĝas Ĉio pozi- 
tiva. 

La skeptikulo-nihilisto emas fa- 
riĝi dogmulo. Tiu pretas dubi antaŭ 
ol scio pri kio temas. Tiu dogmulo 
povas starigi religian pozicion, eĉ 
ŝajnigi sin ”dio” kiu posedas kaj 
juĝas la veron. C.S. Peirce asertis, 
ke estus fatale, se tia skeptikulo havu 
absolutan arbitran rajton. 

Evidentas, ke la anatomio de la 
dubo kaj ties prilumigo kontribuas al 
la esenco de la ateismo. 





NOTO: Evlogi Dankov estas docento 
ĉe katedro Filozofio en Universitato 
Kiril kaj Metodij en Veliko Tarnovo, 
Bulgario, kaj donis permeson traduki 
Ĉi tiun artikolon specife por ATE- 
ISMO. 





12 


2:1 (4) 


ATEISMO 


Postkomentaro al Dankov, de Ralph Dumain (Usono) 


Koincide, mi ricevis la supran 
artikolon baldaŭ post ekverkado de 
artikolo mia kun titolo ”La Dialek- 
tika Rilato inter Dubo kaj Scio” kiun 
mi eventuale publikigus se eble en 
revuo Simpozio. Des pli mi dankas 
pro Ĉi tiu artikolo, kiu enkondukas 
gravegan filozofian temon. Prof-o 
Dankov absolute pravas, ke la dubo 
povas ludi pozitivan aŭ negativan 
rolon. Absolutisma, dogmisma skep- 
tikismo, kiu neas la eblecon de racia 
kaj objektiva kompreno de la mondo, 
ofte ligiĝas kun promociado de reli- 
gio kaj aliaj obskurantismaj doktri- 
noj. 

En la bataloj inter la protestantaj 
kaj katolikaj apologiistoj dum la Re- 
formacio kaj Kontraŭreformacio, la 
skeptikismon utiligis ambaŭ partioj 
de la debato. (Konsultu Richard H. 
Popkin, The History of Scepticism 
from Erasmus to Descartes (La His- 
torio de Skeptikismo de Erasmo ĝis 
Kartezio]. Erasmo estis katolika re- 
akciulo, kies kontraŭintelektismo kaj 
skeptikismo servis al papismo. Be- 
daŭrinde, UEA lastatempe eldonis 
tradukon de lia Laudo de l'Stulteco.) 

Descartes [Kartezio] mem utili- 
gis skeptikismon al kontraŭdiraj ce- 
loj. Li uzis skeptikismon por evo- 
luigi la sciencojn, kaj interalie kun- 
fondis la mekanikan materiismon. 
Kontraŭflanke, li uzis skeptikismon 
por pruvi la ekziston de Dio. 

En Britio, skeptikismo ligiĝis 
kun la filozofio de empiriismo, kiu 
komencis progreseme sed baldaŭ de- 
generis al la klerika obskurantismo 
de Berkeley. Interese, la revolucia 
"mistika” poeto William Blake estis 


pensis, ke la filozofio de dubo estas 
ruza instrumento de la reganta klaso 
por manipuli la homamason. 

Friedrich Engels prediktis, ke 
scienculoj sen konscienca filozofia 
materiismo, t.e. naivaj empiriistoj, 
facile malprogresus al spiritismo kaj 
la plej ridindaj superstiĉoj. 

V.I. Lenin, kiun oni tute prisi- 
lentas en Usono kaj ne konsideras 
seriozan filozofon, profete komprenis 
la religiajn kaj politikajn sekvojn de 
ekstrema subjektivismo, skepti- 
kismo, kaj mistifikado de la sciencoj 
mem, aparte pri la moderna fiziko. 
Post 60, 70, 80 jaroj, inundas la 
libromerkaton centoj da stultaj libroj 
pri qvantumfiziko kaj zenbudhismo 
k.s. Ni spertas similan fenomenon 
en Esperanto dankon al Albert Good- 
heir. 

La Usona ido de brita empiri- 
ismo, eĉ pli degenera, estas pragma- 
tikismo, ankaŭ nomita de John De- 
wey "instrumentismo.” Tiu tenden- 
co estas tre potenca, filozofie kaj 
politike, en la Usona ”humanista” 
movado. Apartenis al tiu tendenco 
"humanisto” Sidney Hook, ekstrema 
dekstrulo kiu iam estis agento de 
McCarthy-ismo en la universitatoj. 
Paul Kurtz estas ege potenca -- tro 
potenca -- gravulo en la Usona kaj 
internacia humanistaj movadoj. Li 
estas adepto de Dewey kaj kunlabo- 
rinto de Hook. Li estas tre ruza kaj 
reakcia homo, iama mia profesoro 
kies manovrojn mi spertis en kaj 
ekster la klasĉambro. Li ankaŭ no- 
mas sin skeptikulo, kaj estras skep- 
tikisman organizon kiu kontrolas kaj 
kritikas parapsikologiajn aferojn kaj 





pioniro pri la kompreno de la politika pseudosciencojn. Li nebule parolas 
rolo de la brita empiriismo. Blake pri scienca metodologio kaj la 
januaro 1990 13 


ATEISMO 





neceso esti skeptika, sed li ne estas 
tute konsekvenca en sia elekto de 
skeptikindaj aferoj. Li kondamnas 
relative sendanĝerajn pseŭdoscien- 
cojn, ekz. astrologion, sed inter liaj 
”skeptikaj” kunlaborantoj troviĝas 
pluraj profesoroj- -adeptoj de pseŭdo- 
sciencaj doktrinoj, ekz. la faŝisma 
pseŭdoscienco sociobiologio. Nu, 
liaspeca skeptikismo ludas difinitan 
politikan rolon. 

Fine, mi menciu, ke ekzistas 
Usonaj revuoj kiuj temas specife pri 
ekstrema, eĉ paranoja, skeptikismo 
kaj publikigas la plej diversajn spe- 
cojn de teorioj pri konspiroj kaj kom- 
plotoj, konceptoj pri la historio kaj 
realo, ktp. La kunlaborantoj en tiuj 
entreprenoj estas plejparte anarkiis- 
toj, kun enmiksoj de adeptoj de ek- 
strema individuismo (”liberecismo,” 
"laissez-faire"-a kapitalismo, doktri- 


no de Ayn Rand), mistikistoj, kaj 
manpleno de kaŝfaŝistoj, inkluzive 
de almenaŭ unu subtila apologiisto de 
naziismo. Aferoj ĉi-tiaj ekzempli- 
gas la intelektan bankrotecon de 
anarkiismo. 

Dum la fus fininta jardeko regas 
la plej cinika cinikismo, kiu respegu- 
las la socian degeneron de la Rea- 
gan-a epoko kiu kongruas kun tia de 
la iama, panea Weimar-a respubliko. 
Kiel skeptikismo, cinikismo komen- 
ce ludas senmistifikigan rolon sed la 
fina rezulto estas adoro al mensogoj 
kaj falsafoj. 

Resume, dubo kaj skeptikemo 
havas relativan valoron kaj utilon, 
sed en abolutisma, dogmisma formo 
ili identas kun religia kaj filozofia 
dogmismo kaj kondukas al mistifika- 
do, religio, nihilismo, kaj finfine al 
faŝismo. 





Kio Estas dio, aŭ Dio?, 


Mi ŝatus alian nomon por via 
revuo ol ATEISMO, ekzemple LIBE- 
RA PENSO, ĉar la vorto ateisto bezo- 
nas pli detalan difinon por intelektu- 
loj. Ĝia signifo: "tiu, kiu neas di- 
on” kaŭzas la demandon: “Kion ni 
neas? Kio estas dio, aŭ Dio?” En 
la mondo ekzistas multaj respondoj. 
Jen sekvas kelkaj el ili: 

Dio estas: ; 

1. La kreinto (kaŭzo) de ĉio. 

2. La spirita gvidanto de nia Tero. 

3. Por multaj kristanoj tiu gvi- 
danto estas Jesuo, do por ili Jesuo 
estas Dio. Sed Jesuo havas/havis 
patrinon, do tiel li ne plu estas la 
unua kaŭzo. 

4. Dio, la Patro en la ĉielo, 
sendis sian ununuran filon al la Tero. 
Do, ne plu estas Jesuo, sed la Patro, 
kiu estas Dio. 

5. Kelkaj homoj diras: La Pa- 


de May Bijleveld (Brazilo) 


tro en la ĉielo estis eksterterano, kiu 
venis Ĉi tien kaj gravedigis Maria-n, 
kiam Ŝi estis dormanta, kun la inten- 
co doni pli altnivelan teranon al ni 
por savi la homaron. Ĉu. 

6. Dio kreis la homon laŭ sia 
figuro (aŭ imago?) kaj la homo pen- 
tras dion laŭ sia imago: kiel bela 
viro; tiel Dio estas antropomorfa, 
sed: 

7. Dio estas ĉie. Li estas spi- 
rito, kaj "en spirito vi adoru lin.” 
Do Dio ne havas korpon, devas esti 
nemateria spirito. 

8. Dio amas, malamas, abo- 
menas, aprobas, rekompencas, mala- 
probas, punas, volas esti amata antaŭ 
ĉio, ktp, do Dio estas antropomensa. 
Li eĉ ŝanĝas sian ideon kiam oni 
sufiĉe petegas. 

9. La karaktero de Dio estas: 
saĝa, bona, amplena, helpema, par- 





14 


2:1 (4) 


ATEISMO 


donema, ĉionscia, ĉionpova. Li de- 
cidas ĉion, direktas ĉion. Nenio 
okazas sen lia volo. Kial do okazas 
tiom da militoj kaj krimoj? Kaj «kial 
krimuloj estas punataj, se ili krimis 
laŭ la volo de Dio? 

10. Dio estas Amo. 

11. Krom la spirita Dio (vidu 
T) ekzistas la kreitaĵo = Universo. 
Do Dio plus la kreitafo: Dualismo. 

12. La ĉiea senforma spirita 
Dio kaj la formiĝinta kreitaĵo estas 
Unu. Monismo. ”La Regno de 
Dio estas en vi.” 

13. Dio estas Forto, Energio. 

14. La unua perceptebliĝo de 
tiu Forto estas Lumo, ie je iu tre alta 
frekvenco de la spektro, kiu ĝenerale 
estas nevidebla, 

15. Dio = la Tuto, nekom- 
prenebla, neimagebla. 


Kio estas la Dio, kiun ni neas? 
Konkludo: se neniu povas kompreni 
la Tuton, do ĉiuj pastroj kaj religioj 
estas nenecesaj. La konvinko po- 
sedi la absolutan Veron estas infana 
orgojlo. 

kkk k 


Alia vorto, sen kies difino neniu 
povos saĝe diskuti, estas: materiisto 
= tiu, kiu kredas nur je la materio. 


Kio estas Materio? 


En la komenco de Ĉi tiu jarcento 
la difino estis simpla: Ĉio kio okupas 
spacon; aŭ, ĉio perceptebla per la 
sensoj. 

Sed nun la kemiaj kaj fizikaj 
sciencoj rigardis iomete pli profunde, 
kaj ne plu klare vidas la diferencon 
inter materio kaj energio. Ĉu ĉiu 
materio estas densiĝinta energio? 
Ĉu ĉiuj elementoj konsistas el la 
samaj partikloj? Kaj ĉu la astrono- 
moj malkovras tiujn samajn partiko- 
lojn kaj la saman energion en la tuta 


januaro 1990 


universo, je nemezureblaj distancoj? 
Cu ekzistas nur energio? Cu la uni- 
verso estas nur unu Unuopo, kie ĉio 
rilatas al ĉio alia? Cu nia menso 
apartenas al tiu universala energio? 
Estas pruvita ke nia menso povas 
havi forton je granda distanco. Tio, 
kio transformas tiun latentan ener- 
gion al aganta energio, estas la Pen- 
so. Do ĉu oni povus diri ke Dio 
estas pensanta energio? Sed kio es- 
tas penso? Do kia homo estas tiu 
materiisto, kiu nur kredas je la mate- 
rio? Pli moderna ol la materiisto de 
1900, ĉu ne? 

Energio estas io tre reala, tre 
kapabla, eĉ kiam por ni nepercept- 
ebla. Rigardu nur vian ilon per kiu 
vi kontrolas vian TV je mj PO 
Metu vian manon antaŭ ĝi u vi 
sentas ion? Tamen, tiu energio ek- 
zistas. Ankaŭ nia menso estas reala 
energio, kiun ni devas ekzameni. 
Parapsikologio estas alia studenda 
tereno. 

k kkk X 


Mi estas liberpensanto. Mi tute 
ne kredas je antropormorfa aŭ 
antropomensa dio. Mi ankaŭ ne ŝa- 
tas ritojn kaj simbolojn. Sed mi 
estas konvinkita pri la unueco de la . 
Tuto, de kio mi estas ero. 

Ĝuste ĉar mi estas liberpensulo 
mi donas al ĉiuj la rajton esti libera 
lau sia maniero (ne nepre laŭ la mia). 

Organizi liberpensantojn estas 
preskaŭ kontraŭdiro per si mem, sed 
veraj liberpensuloj Ŝatas inter£anĝi 
ideojn. Tial mi deziris aliĝi al via 
organizo. ... Sed nun mi rimarkis ke 
por multaj homoj ateismo estas politi- 
ko. Tio ne interesas min, nek aliajn 
en mia ĉirkaŭaĵo. Mi naskiĝis en 
Nederlando. Nun mi loĝas en Bra- 
zilo. En ambaŭ landoj ekzistas reli- 
gia libereco. Neniam iu devigis aŭ 


15 


ATEISMO 


dominis min. Neniu iam batalis 
kontraŭ miaj ideoj, kiuj, cetere, estas 
private miaj. Kaj neniam mi batalis 
kontraŭ aliaj pro ilia kredo. Lasu 
ĉiun kreski laŭ sia propra interna 
evoluo. Instruu sciencojn. Jen 
ĉio. La vivo instruos la ceteron. 
Permesu al ĉiuj esti feliĉaj kiel ili 


Kiu Konas la Esenojn? 


Kiam mi Ĉiutage estis en viv- 
danĝero kaj vidis mortadi miajn ka- 
maradojn Ĉirkaŭ mi, mi aliiĝis, kiel 
ĉiuj aliaj. Estis la jaroj 1941/42 
antaŭ Moskvo, La kruela vintro 
jam estis la reala Blanka Morto. 
Kiom da germanaj soldatoj mortfros- 
tis aŭ kripliĝis per la frostego, sen 
paroli pri sovetaj grenadoj kaj bom- 
boj! 

Ofte mi aŭdis la penson: ”Kial 
la Kara Dio permesas tiom da sufe- 
rado?” Kaj ni konstatis, iu Dio mal- 
eblas ekzisti. Mi ne vidis unu ka- 
maradon, kiu kun doloregoj mortinta 
estis, ke tiu preĝis, vokis Dion. iu 
vokis la sanitariston. ”Sani! Sani!” la 
lasta espero. Kaj fakte la kuracistoj 
kaj sanitaristoj per malegoista labo- 
rado savis multajn vivojn, sed ne 
Dio, 

Je la 15-a de marto 1942 mi estis 
transportita kun aliaj vunditoj en la- 
zareton kaj poste vivis en katolika 
lazareto Struldendorf apud Bamberg. 
Ofte mi marŝis tien, kiam mi jam 
kapablis iradi kaj regule eniris en 
malnovlibrejon, kie mi trovis intere- 
sajn librojn, ĉar la librokomercisto 
ne estis tiel idiota, por bruligi siajn 
valorajn librojn, kiam la sovaĝaj hit- 
leranoj tion postulis. Bona libro- 
vendisto baldaŭ konas siajn klientojn, 
kiujn li prijuĝas laŭ la aĉetitafojn. 

Tial li donis al mi kajeron pri la 
Esenoj. [Germ: Essĉĝer; angl: Es- 


volas, se ... ili pro sia kredo ne agas 
kruele kontraŭ homoj aŭ bestoj. 

Le religioj havas du flankojn: 
(1) filozofio pri la kaŭzo kaj destino 
de la Universo, regulata aŭ ne de 
dio(j)y; kaj (2) morala regularo. 
Por tiu lasta sufiĉas tri vortoj: amo, 
honesteco kaj laboremo. 


de Ernst Diedrich (DDR) 


senes.) La historia fakto de la Ese- 
noj pruvas klare, ke la fama filo de 
Dio neniam vivis. Li estas kolek- 
tiva fantomo, konsistinte fus el la 
murditaj Esenoj. 

Dum la jaro 70 la soldatoj de la 
Roma armeestro Titus estingis ribe- 
lon de la judoj kaj konkeris Jerusale- 
mon (jam la duan fojon). 

Lau la ordono de sia armeestro 
la soldatoj detruis la monaĥejojn de 
la Esenoj kaj murdis ilin. 

Tio ne okazis pro la kredo, sed 
en la Esenoj komunumoj regis ega- 
leco, frateco - per moderna vorto 
"komunismo", 

En religiaj aferoj la Romanoj 
Ĉiam estis grandanimaj, ĉar la kleraj, 
riĉaj sklavposedantoj ofte estis mate- 
riismaj filozofoj, kaj tial ne kapablis 
al iu ajn religio. La imperiestro 
Konstantin, kiu faris Ŝtatreligion el 
la krista eklezio, mem estis liberpen- 
sulo, (dum 323) kiu mokis pri la 
kristanismo - tiom stranga por libere 
pensanta imperiestro. 

Neniam la Romanoj estis tiaj 
sovaĝaj, sangosoifaj fanatikuloj kiel 
la kristanoj kaj islamanoj post ili. 
Tiuj plejparte disvastigis siajn kre- 
dojn ”per fajro kaj glavo”. 

Al Roma filozofo kaj sklavpose- 
danto la krista fanatikeco estis tial 
suspektinda pro ties malhela, kon- 
traŭviva superstiĉo kaj pro la influ- 
ado inter sklavoj, proletaro, kampa- 





16 


2:1 (4) 


ATEISMO 


ranoj, do, inter la malriĉaj tavoloj. 
Ŭuste en tio konsistis la danĝero 
por la tuta sklaveco, kaj la prakrista- 
neco dum la komenco estis reale 
revolucia. 

Cu danĝero? Jes, en Romo vi- 
vis 1-1/2 milionoj da homoj, konsis- 
tante el 900000 sklavoj, 600000 libe- 
ruloj, liberigitoj, laborantaj civitanoj 
(metiistoj, $ipistoj, ktp) infanoj, sen- 


helpaj maljunuloj, almozpetantoj, 
ktp. 

Do, nur maldikega, haŭtsimila 
tavolo regis la tutan imperion. 


(Kiel hodiau!!) 

Pro timo la estranta klaso dum 
kelkaj periodoj persekutis la krista- 
nojn. La plej granda parto de la 
Roma historio estas sen iuj persekutoj 
ĝis Konstantin ja uzis la kristan reli- 
gion kvazaŭ ideologian protekton de 
la sklaveca sociordo. 

Cetere, en la grandega Roma 
imperio vivis tiom da strangaj, ridin- 
daj religioj de centoj da popoloj kaj 
triboj, ke oni apenaŭ konsideris ilin. 
Ofte la religioj intermiksiĝis aŭ eni- 
gis Diojn en la latinan religion. 

Do, ne la kristanismo forigis la 
sklavecon, sed la atakantaj ĝermanaj 
triboj kun la helpo de la sklavoj kaj 
plebejanoj, speciale dum la jaro 410. 

Mi konsilas legi: Flavius Jose- 
fus: La historio de la Judea milito; 
kaj H. A. Stoll: La kaverno apud la 
Morta Maro, Tiuj materialoj, estas 
konataj en la Vatikano. Ankaŭ mul- 
taj aliaj, kiuj estas kaŝataj tie. Tial 
la nuna pola papo scias pri ĉio. La 
hipokritulo scias, ke Kristo neniam 
ekzistis. Kaj krome jam multaj pa- 
poj antaŭ li estis nekredantoj. 

La krima papo Aleksandro VI 
(1492-1502) el la familio Borgia iam 


konversaciis kun la itala princido 
Piko di Mirandola. 

La opinio de la papo estis: "Ĉiu 
religio estas bona, sed la plejbona 
estas la plej stulta.” 

Kaj la papo plu: ”Kiel Dio povas 
trovi plezuron je kredo? Cu vi ne 
nomas tiun, kiu diras tion, kion mal- 
eblas kredi, mensogulo?” 

Kaj la princido timeme vokante 
kaj farante krucon: ”Granda Dio! 
Cu Via Sankteco ne estas kristano?” 

Kaj la papo: "Nu, honeste paro- 
lante, mi fakte ne estas. Sed se miaj 
kredantoj ne volus kredi, mi forbru- 
ligus ilin.” 

Vi trovos Ĉi tiun kaj multajn ali- 
ajn interesaĵojn en la libro Pfaffen- 
spiegel (Pastraĉa Spegulo) de Otto 
Korwin. 

Dum la Bismarka periodo multaj 
Bebelanoj“ posedis kaj fervore legis 
Ĉi tiun kaj aliajn librojn de prof. 
Haeckel, Darwin, Bolsche, ktp. Por 
ne provoki la mimozajn ekleziojn 
oni, en GDR, ne reeldonas tiujn 
librojn. Kaj tamen ni estas akuzataj 
pro persekutado de la eklezioj. (Ni 
havas 36 diversajn religiojn en nia 
landeto.) 

La plimulto da kredantoj mar$£as 
kun ni kaj helpas konstrui socialis- 
mon. EĈ en nia socialista partio 
estas eklezianoj. Kial tiom da 
kokokriaĉado pri ni en Imperialis- 
mujo, speciale en la FRG? La ekle- 
zioj volas eniĝi en niajn lernejojn. 
Kaj tie ni instruistoj kontraŭas; ni ne 
kapablas mensogi al niaj gelernantoj. 
Ni amas la infanojn. 

Tial: ili estu liberaj! 


k August Bebel, 1840-1913, germana 
socialista gvidanto. 





januaro 1990 


17 


ATEISMO 


Pri la Internacia Ligo de Senkonfesiuloj Kaj Ateistoj 
de Walter Schmidt (FRG), tradukis Maria Merla (Francio) 


La nombro de senkonfesiuloj kaj 
ateistoj en la Federacia Respubliko 
de Germanio (FRG) kreskas. Ilia 
kvoto en la germana loĝantaro tut- 
certe superas 109. Pri tio atentigis 
la Internacia Ligo de Senkonfesiuloj 
kaj Ateistoj (ILSA), en Okcidenta 
Berlino en sia antaŭnelonge publi- 
kigita politika gvidlibro, laŭ kiu la 
nombro de konsciaj ateistoj mond- 
skale estas proksimume 200 milionoj, 
al kiuj Ĉiujare aldoniĝas proksimume 
8-1/2 milionoj. Preskaŭ unu mili- 
ardo da homoj tute ne apartas al iu 
religio. 

En la gvidlibro estas akre kriti- 
kitaj la du grandaj eklezioj en FRG. 
"La rajtoj kaj interesoj de la senkon- 
fesiuloj kaj ateistoj estus Ĉiam pli 
forte limigataj kaj malatentataj,” kaj 

en la socia komunumo ili estas konsi- 

derataj kiel duaklasaj homoj. Mal- 
graŭ malkresko de kredo de siaj 
membroj la eklezioj pligrandigus pli 
kaj pli sian potencpozicion en la 
ekstereklezia mondo. 

Pro tio ILSA postulas la forigon 
de la privilegio de eklezia imposto, 
forigon de religia instruado kaj de 
pastra agado en edukaj kaj sanigaj 
institutoj kaj en la armeo, kaj nuligon 
de sec. 166 de la krimkodo (pri 
blasfemo) kaj sec. 218 (pri abor- 
tado). La kristanaj eklezioj Ĉiam 
kontraŭbatalis la naskolimigon kaj 
abortadon. Tiel ili uzas la Ŝtaton 
por ”respektigi sian koncepton pri 
moralo inter la tuta loĝantaro.” 
Tiel la nekristanoj estus liverataj al la 
”diktaturo de la eklezie motivitaj 
kondutonormoj.” 

Plue, oni kritikas, ke senkonfes- 
iuloj kaj atcistoj estas apenaŭ publike 


atentataj malgraŭ ilia kreskanata 
nombro. Tio ŝanĝiĝu. ILSA inten- 
cas pli kaj pli konsciigi pri la dama- 
ĝaj efikoj de la konfesia diktema 
enmiksiĝo en Ĉiuj vivokampoj, mon- 
tri ”konfesiajn potencostrukturojn kaj 
postulojn je regado” kaj kontraŭstari 
ilin. ILSA kontraŭas la ”manipula- 
don kaj subpremadon de bazaj liberoj 
kaj homaj rajtoj, aparte fare de la 
organizaj kaj instituciaj konfesioj." 
Laŭ ILSA, "realisma pritaksado de la 
sociaj cirkonstancoj nur eblas surbaze 
de racia pensado.” ILSA. opinias, 
ke dogmoj ne estas nerefuteblaj, kaj 
volas kontraŭagi dogmecajn manipu- 
ladojn. 

ILSA celas aparte informi pri 
konfesia influado je klerigaj kaj in- 
formaj institucioj kaj komunikiloj. 
Laŭstatute, tiu kritikinforma agado 
inkluzivas bataladon kontraŭ rasis- 
maj, Ŝovinismaj, kaj aliaj ideoj kaj 
movadoj kiuj malrespektas homojn. 
ILSA sin nomas asocio sendependa 
de aliaj ideologiaj grupoj, partioj, 
ktp. 

Laŭ informo de reprezentanto, 
ILSA havas en FRG 1200 membrojn 
kaj kunlaboras kun organizoj kun 
similaj celoj. ILSA celas pligran- 
digon de sia membraro al 
plukonstruo de politika forto por de- 
fendi la rajtojn de senkonfesiuloj. 

Kvankam ILSA estis fondita je 
la 1-a de majo 1976, ĝiaj radikoj 
troviĝas je la komenco de la 1970-aj 
jaroj. La aktiveco ampleksas tri 
agadkampojn: kritiko de la religio 
kiel ideologio, kritiko de la socipoli- 
tika rolo de la eklezioj kaj religiaj 
komunumoj, kaj promociado de la 
rajtoj de senkonfesiuloj kaj ateistoj. 





18 


2:1 (9) 


ATEISMO 


Gravaj diskutpunktoj estas (1) mal- 
kaŝo de kredobazoj, (2) kontraŭdiroj 
inter religio kaj scienco, (3) kontraŭ- 
diro inter religiaj dogmoj kaj homa 
memdeterminado, (4) funkciado kaj 
psikaj rezultoj de religia edukado 
(inkluzive de manioj pri sorĉistinoj 
kaj ekzorcismo), (5) novformiĝo de 
religiaj sektoj, (6) religio kaj subpre- 
mado de virinoj, (7) religiaj radikoj 
de diskriminacio kaj persekutado 
kontraŭ religiaj, nereligiaj, rasaj, 
seksaj, kaj aliaj minoritatoj. 

ILSA postulas abolon de ĉiuj 
konkordatoj kaj kontraktoj inter Ŝtato 
kaj eklezio, malakceptas enkondukon 
de deviga instruado pri etiko aŭ io 
simila en Ŝtataj lernejoj kiel alterna- 
tiva instruado por tiu studentoj kiuj 
ne partoprenas en religia instruado. 
ILSA kontraŭas la jaman financadon 
de religiaj instancoj el impostoj, ki- 
ujn pagas ankaŭ eksterekleziuloj. 

Alia ĉefokupo estas starigo de 
arkivo, esplorado, kaj konsilado pri 
eklezioj, sektoj, ideologiaj kaj reli- 
giaj komunumoj, kaj agadoj por reli- 
gikritikaj kaj raciismaj ideoj. Tio 
okazas ĉefe per kvaronjara revuo 
(ekde 1976) Materialoj kaj Informoj 


pri Nuntempo — Politika Gazeto de 
Senkonfesiuloj kaj Ateistoj. Tiu- 
cele servas ankaŭ la Biblioteko de 
Raciismo kaj Ateismo en la Inter- 
nacia Libroservo de Senkonfesiuloj. 
Aktuale haveblas pli ol 200 verkoj, 
inkluzive de la serio ”Club Voltaire” 
havebla nur per la libroservo. 
Internacie, ILSA partoprenis 
plurajn ateistajn mondkonferencojn. 
En revuo Materialen und Infor- 
mationen zur Zeit (1/1989) aperis du- 
paĝa artikolo pri Esperantisto kaj 
liberpensulo Eduard Weichmann, kiu 
mortis en 1988. Weichmann estis 
aktiva en la laborista movado kaj 
longdaura membro de SAT, kies 
kongreso en Dortmund li organizis 
en 1959, Li testamentis multon el 
sia arkivo da publikaĵoj al ILSA. 





POSTNOTO: Ĉi tiu artikolo originale 
aperis en revuo Evangelia Centro 
por Problemoj pri Mondkoncepto, 
n-ro 5, 1989. Jen adreso de ILSA: 
Internationale Bund der Konfes- 
sionslosen und Atheisten (IBKA), 
Postfach 880, D-1000 Berlin 41; tele- 
fono ..49/30-826 61 52. 


Pri ATEO en la Monda Ateista Movado 


Nia membro en Mauritius skri- 
bis: "Laŭ mi, la ĉefa rolo de ATEO 
estas fariĝi estonte la ligilo inter la 
diversaj ateistaj movadoj en la mon- 
do. Oni ankaŭ povus ambicii fariĝi 
kvazaŭ-internacio de la ateistoj, kaj 
tiel ebligi facilajn rilatojn inter la 
diversaj landaj asocioj, samtempe 
servi kiel centro por diskonigo de tiuj 
diversaj asocioj.” 

Via prezidanto multe dankas pro 
tiu konsilo kaj jen respondas. Ni 
jam havas bonajn rilatojn kun la 
Internacia Humanistika kaj Etikista 


Januaro 1990 


Unio (IHEU) en Nederlando, kies 
uzata lingvo estas la angla. IHEU 
jam, antau la fondo de ATEO, disdo- 
nas informcirkuleron en Esperanto 
pri siaj celoj. IHEU jam invitis, ke 
mi verku artikolon (anglalingvan) pri 
ATEO por ĝia revuo. Tiel ni infor- 
mos tutmondc. Mi opinias, ke ne 
estas realisma perspektivo konkuren- 
ci kun IHEU kaj similaj internaciaj 
asocioj aŭ konverti ilin al adopto de 
Esperanto. Tamen, ni celas laŭ- 
eblan kunlaboron kun IHEU k.a., 
kaj ni esperas provizi mankantajn 


19 


ATEISMO 


ĉenerojn de la internacia ateista 
reto. Ni jam pruvas, ke ni provi- 
zas utilan informservon kaj kunli- 


gas homojn, kiujn oni ne povus 
atingi aŭ kunligi per la angla ling- 
VO. 





Alvoko Al Verkado 


Multaj leteroj kaj artikoloj rice- 
vitaj de la redakcio grupiĝas Ĉirkaŭ 
kelkaj temoj. La ĉefredaktoro ek- 
pensis, ke eble plaĉus al nia legan- 
taro kaj helpus ' varbi novulojn, se ni 
dediĉus tutan aŭ almenaŭ duonon de 
unu aŭ pli numeroj de ATEISMO al 
specifa temo. Jen tri temoj konside- 
rendaj: (1) glasnosto, perestrojko, 
kaj religio en orienta Eŭropo, (2) kiel 
trakti etno-religiajn minoritatojn, 


LAUTE! 
dumonata kultura informilo kaj 
esprimilo esperantista 
(je 35 FF po jaro) 
kaj 
SAT-BROŜURSERVO 
(interalie haveblas ateismaj verkoj) 
Enketu ĉe: 

Cercle Amical Esperantiste 
de l Agenais 
poŝtkonto 3371 74 M Bordeaux 
F 47340 Laroque 
Francio 
(Ĉi tiu anonco reciprokas 
anoncon pri ATEO en Laŭte!) 





Pri Specialaj Temoj 


aparte judojn kaj islamanojn en tradi- 
cie kristanaj socioj, (3) kiaj estu la 
kriterioj de dialogado inter ateistoj 
kaj religiuloj. Bonvolu respondi al 
Ĉi tiu propono kaj menciu temojn, 
kiuj interesas vin. Laŭeble mem 
verku artikolojn aŭ tradukojn. Mi 
petas, ke enhavo estu sufiĉe specifa 
kaj substanca; bonvolu eviti ŝablo- 
najn argumentojn kaj papagadon de 
ŝtata propagando. 


INTERNACIISTO 


Kolektivo Esperantista 
Komunista 


Redaktas: 
S-ro Franz Schick 
Erzstrasse 11 
A-8704 Leoben 
Aŭstrio 


L. . Lj 
(Ci tiu anonco reciprokas anon- 
cojn pri ATEO en Internaciisto) 


Artikoloj, Kartunoj kaj Ŝercoj por Venontaj Numeroj 


Evidente, ni bezonas kaj deziras artikolojn kontribuotajn de niaj 
legantoj kaj abonantoj, pri diversaj temoj rilate al ateismo, religio, kaj 


$tata-eklezia interrilato en via lando. 


kaj ŝercojn. 


Ni deziras taŭgajn kartunojn 


Bonvolu sendi viajn kontribuaĵojn baldaŭ! 


Ankaŭ, ni bonvenigos viajn leterojn pri ATEISMO, kaj ni penos 


respondi senprokraste. 


Vidu eksteran dorsan kovrilon por la estrara adreso! 





20 


2:1 (4) 


Metodoj pri Jarpago de Abonkosto por 19690 





1. Pere de US$8.00 rekte al ATEO en Usono. La plej bona 
rimedo estas sendo de ĉeko aŭ poŝtmandato, je nomo de ”John B. 
Massen”, kaj po$tekspedu ĝin al: John B. Massen, 1525-A Day 
Avenue, San Mateo, CA 94403-1608, USA. 





2. Pere de UEA. Se la supro ne estus por vi oportuna, mendu la 
abonon pere de la abonservo de Universala Esperanto-Asocio. Pagu 
16 guldenojn: 


al nederlanda poŝtbankkonto 378964 (Den Haag) de UEA, aŭ 


per internacia po£tmandato al UEA, Niewe Binnenweg 176, 3015 
BJ Rotterdam, Nederland, aŭ 


per eŭroĉeko . . sur la dorsa flanko de kiu nepre estu via 
kartnumero. 


Ne forgesu sciigi al UEA ke la pago rilatas al mendo 
de abono al ATEISMO, konto ATEO-Y de ATEO. 


—————— nuu  GGooGo—-———] uu 


Se ”P90” aperas post via nomo sur la koverto en kiu Ĉi tiu 
numero alvenis, la Sekretario-Kasisto ricevis vian pagon por 1990. 


Aliaj: BONVOLU PAGI LA ABONKOSTON TUJ, SE EBLE. 





3. NE pagipovaj landoj. Ni ne ĝis nun povas aranĝi metodon por 
pago. Tamen, ni sendos ATEISMO-n al ĉiuj kiuj petas ĝin. 





Perantoj de ATEISMO 


Britio: Mark Palmer, 28 Westfield Road, Caversham, Reading RG4 
8HH. Grea: Britain. 


Ni hezonas perantojn de aliaj landoj. 
Bonvolu proponi vin mem al Sekretario-Kasisto. 


1525-A Day Avenue, San E Mano 
Tel: 415: - 345-0143 


John B.  Massen, Sekretario-Kasisto kaj Eldon 
(Vidu supre por Minerva.) 


Ni bezonas kaj deziras artikolojn kontribuitajn 
de tiaj legantoj kaj abonantoj, pri diversaj temoj 
rilate al ateismo, religio, kaj $tata-eklezia interri- 
lato en multaj landoj. = 

: Bonvolu: sendi manuskriptojn al Minerva Ma 
sen, preferinde tajpitajn kaj kun duoblaj- spacit j 


sii Aŭtoroj rajtas uzi pseŭdonimojn. . Ni senhezite. 
akceptos tradukojn el klasikaj aŭtoroj kie ne ekzistas 
kopirajta. ppr „Pri kopiraj thava materialo, 


Vi rajtas kontakti iun ajn estraranon. Se vi 
anticipas ian ĝenon aŭ persekutadon pro ateisma 
agado, bonvolu mencii bezonatajn apartajn aranĝojn 
por vi. Se vi skribas permane, bonvolu skribe 
klare, aparte. vian. adreson. 5